Noem het intuïtie, de stem van je hart of innerlijk weten. Het gaat om inzicht, je bewust zijn van zaken die je met je verstand niet kan beredeneren. Zeker bij belangrijke keuzes in je leven kan je innerlijke stem richting geven. Ik geef een voorbeeld uit mijn eigen leven.

Drie jaar geleden plukte ik het boek Westers sjamanisme en de vision quest, geschreven door Rob Top, in de boekwinkel uit de kast. Ik had geen idee wat een vision quest was. Ik was wel direct nieuwsgierig en las het boek gefascineerd en opgewonden in hoog tempo door. Het verrassende was, dat ik lezend zonder enige twijfel wist, dat ik dit zelf ook ‘moest’ gaan doen. Een verklaring kon ik daar niet voor geven, alleen dat de beschrijving van de vision quest me heel erg raakte. Aan anderen had ik er ook geen duidelijk verhaal over.

Een vision quest houdt in kort in, dat je met een persoonlijke vraag vier dagen en nachten helemaal alleen vastend op een kleine afgebakende plek in de natuur verblijft en ervaart hoe dat is. Voor mij kwam het goede tijdstip in juni 2011. Het was een indrukwekkende ervaring, die eigenlijk nog steeds door werkt in mijn leven. In dat alleen zijn en in het waarnemen van bomen, dieren, de lucht, de ruimte ervoer ik stap voor stap een steeds diepere verbondenheid met de natuur en daarmee ook met mezelf. Er groeide een verbinding en daarmee zelfvertrouwen, wat nog steeds verder gaat.

Terugkomend op innerlijk weten, kan ik het niet anders verwoorden, dan dat ik een innerlijke impuls had, waaruit een sterk appèl klonk om die gewoon maar te volgen. Dat heeft me veel opgeleverd.

Meer ervaringen met de vision quest vind je in het tijdschrift Vruchtbare Aarde, nummer 3 herfst 2011.