Tag: luisteren (page 1 of 2)

De zweethut

Begin 2006 deed ik mijn eerste zweethut. Een hele bijzondere ervaring. In het donker zijn met een groep mannen, de hitte, het ongemak van het zitten op een handdoekje in een kleine ruimte, soms iets delen, samen zingen. Hier en nu. Het bracht me zowel naar binnen, naar voelen, naar mezelf als naar de verbinding met de andere mannen, met de aarde, met alles wat er is. Het voelde ook op de een of andere manier als thuis komen. In de jaren daarna heb ik vaker een zweethut gedaan. Iedere keer bracht het me verder met wat er op dat moment in mijn leven speelde en kroop ik op het eind vitaal en herboren de hut uit.

De zweethut is in al zijn eenvoud heel krachtig in zijn werking. De watergieter in de hut en de vuurman of -vrouw buiten de hut zorgen vooral voor bedding en veiligheid, bieden in een viertal rondes een eenvoudig kader, die de deelnemers uitnodigen om te voelen, te ervaren, bij zichzelf te komen, de mind meer los te laten. In die donkere hitte, waarbij het zweet over je lijf gutst, komen dan in het luisteren naar jezelf op enig moment de antwoorden op. Lees verder

Quest wandeling: de natuur als spiegel

Een bijzondere en verrassende manier om je persoonlijke vragen te onderzoeken is het maken van een Quest wandeling in de natuur. Het is een rituele wandeling waarin je jouw vraag mee neemt als intentie. Je laat je vervolgens leiden waar jouw voeten je brengen. Je volgt de impulsen die bij je opkomen en je ziet, hoort en voelt wat je in de natuur tegen komt. De natuur geeft jou antwoord. Na afloop vertel je jouw ervaringen. Ik luister met een open hart en spiegel je wat ik hoor in jouw verhaal.

Ik geef een voorbeeld van mij zelf om het concreet te maken: ‘Ik loop in een deel van het bos waar beuken staan met op de grond bladeren. Lees verder

De kracht van stilte

2014-04-12-12-46-22Ik kwam laatst een mooie uitspraak tegen: ‘De kracht van de luisterende stilte is dat hij de ander laat worden zoals hij is.’ Dit herken ik in mijn werk. Als mijn klant vertelt en gevoelens, verlangen, twijfels deelt met mij, dan is het vaak goed om stil te zijn. Niet direct te reageren, maar de rust en ruimte te nemen voor wat er gezegd is. Dan komt er soms zomaar nog wat op bij de ander: een nieuw inzicht bijvoorbeeld. Of de gevoelskant komt spontaan naar voren: wat doet het iemand echt. Lees verder

De kunst van het coachen

Wat is in essentie goede coaching? Er zijn aardig wat boeken op de markt over coaching, over de verschillende methodieken en met veel praktische tips. Handig, zeker, maar voor mij zit de kunst van het coachen in het volgende.

De klant kan in wezen alleen zichzelf helpen als hij bereid is om werkelijk naar zichzelf te kijken en aan de slag te gaan. Dan kan de klant eigen antwoorden vinden op wat in leven en werk op zijn pad komt. Hij kan er wel of niet voor kiezen zijn verlangen te volgen.
Als coach geef ik ruimte, een bedding, Lees verder

Werken vanuit niet-weten

Al meer dan tien jaar begeleid ik in workshops en in coaching grotere en kleine opstellingen: familieopstellingen, loopbaan- of werkopstellingen en organisatieopstellingen. Ik vind het fascinerend, iedere keer weer en het is spannend, want ik weet niet wat er gaat komen. Het begeleiden vraagt van mij dat ik er helemaal ben en met volle aandacht aanwezig ben.

De paradox in het begeleiden van opstellingen is, dat al mijn weten over het werken met opstellingen (en breder) op de achtergrond aanwezig is, maar dat ik het in een opstelling loslaat, als het ware ‘vergeet’. De opstelling ontvouwt zich juist vanuit het niet-weten. Lees verder

Wat is je vraag?

Het is vaak niet eenvoudig om in training of coaching de vraag te stellen, waar het je werkelijk om te doen is. In het stellen van de kernvraag, kom je namelijk al dicht bij het antwoord. Een antwoord, dat angst, boosheid, verdriet of pijn zichtbaar maakt, wat je liever niet onder ogen komt. En waar je toch naar toe moet, wil je een ontwikkelstap maken. Als coach en trainer neem ik dan ook de tijd om de deelnemer of coachee bij zijn kernvraag te brengen. Lees verder

Twee soorten tijd

Ik kwam twee mooie oude begrippen tegen, waardoor je anders naar tijd kan kijken. Het gaat over chronos en kairos. Chronos is het oude Griekse begrip, wat we allemaal heel goed kennen in deze tijd. Het gaat over het chronologische tijdsverloop, lineair en doorlopend. Het is de tijd van de klok, die door tikt. De klok die dicteert, dat we op tijd ergens moeten zijn, we dingen op tijd moeten afmaken.

Er is ook kairos, vertaald als het juiste ogenblik of gepaste tijd. Lees verder

Wat is jouw bron?

Weet jij waar je uit kan putten? Wat voedt jou? Wat is jouw bron? Essentiële vragen om te beantwoorden.
Weet je ook hoe je bij je bron kan komen? Wat houdt jou daarin vaak ook tegen? Wat heb je te doen, zodat je weer vrij toegang hebt tot jouw bron?

Eén van mijn belangrijkste bronnen is met aandacht in de natuur zijn. Lees verder

« Oudere berichten