Met compassie naar jezelf kijken

Hoe kijk jij naar jezelf? Waardeer je wat je kunt en doet? Zie je vooral wat er niet goed aan jezelf is of wat niet lukt? Veel mensen die ik ken en mensen die ik ontmoet in coachingstrajecten kijken met een strenge blik naar zichzelf. Het kan altijd beter, ik moet nog beter m’n best doen. Dat geeft je geen goed gevoel over jezelf en maakt het ook moeilijker om je te ontwikkelen. Ik ken het zelf ook maar al te goed.

Met compassie naar jezelf kijken kan ik ook omschrijven als kijken met mildheid, een glimlach, een zekere lichtheid of relativering. Of eigenlijk: liefdevol zijn naar jezelf. Lees verder

Waar ben je in je leven?

Een mooie vraag om bij stil te staan: Waar ben ik in mijn leven? Je hebt al een pad afgelegd, je bent geworden wie je nu bent. Invloeden vanuit het gezin, waar je in bent opgegroeid: stimulans, waardering, ondersteuning en liefde én ook zo-hoort-het, zo zien we je het liefst, mogelijk oordelen, afkeuring en afwijzing. Je hebt mogelijk ingrijpende ervaringen opgedaan, bijvoorbeeld gepest op school, een ingrijpende ziekte, het overlijden van een dierbare, een ontslag na conflicten op het werk of een burn-out, een scheiding.

Op alles wat je meegemaakt hebt, heb je antwoord gegeven, misschien zoekend, twijfelend of juist heel stellig en daadkrachtig. Lees verder

Leven in het ritme van de seizoenen

Een mooi en inspirerend boek, dat ik regelmatig weer uit de kast pak is Leven & werken in het ritme van de seizoenen van Jaap Voigt met geweldige natuurfoto’s van Hapé Smeele. De teksten nodigen uit om je af te stemmen op het seizoen en de maand waarin je nu leeft en deze als bron te gebruiken van hoe je meer in overeenstemming met de energie van de maand, het seizoen kan leven (en werken). Zo nodigt de winter je uit om rust te nemen, naar binnen te keren en te proeven welke innerlijke zaden straks in de lente willen ontkiemen. De lente gaat over wakker worden, ontkiemen en groeien én de kwetsbaarheid daarvan. De zomer nodigt uit om vorm te geven, dingen tot wasdom te laten komen en de herfst tenslotte om enerzijds te oogsten en anderzijds ook weer los te laten.

In het boek wordt dit verder uitgediept met mooie heldere en wijze teksten, Lees verder

Dankbaarheid ervaren

Hoe vaak voel jij je dankbaar? Wanneer voel jij je dankbaar? Dankbaarheid ervaren doen we volgens mij veel te weinig. Veel vinden we gewoon of we hebben het gevoel dat we recht hebben op dingen. Als we dat niet krijgen gaan we klagen. Of we nemen een compliment of waardering niet aan, we bagatelliseren het. Ik wil je in deze blog laten kijken naar dankbaarheid en je uitnodigen om dit meer te ervaren.

Dankbaarheid gaat over werkelijk aannemen wat je allemaal krijgt in het leven, om dit te ontvangen. Lees verder

De zweethut

Begin 2006 deed ik mijn eerste zweethut. Een hele bijzondere ervaring. In het donker zijn met een groep mannen, de hitte, het ongemak van het zitten op een handdoekje in een kleine ruimte, soms iets delen, samen zingen. Hier en nu. Het bracht me zowel naar binnen, naar voelen, naar mezelf als naar de verbinding met de andere mannen, met de aarde, met alles wat er is. Het voelde ook op de een of andere manier als thuis komen. In de jaren daarna heb ik vaker een zweethut gedaan. Iedere keer bracht het me verder met wat er op dat moment in mijn leven speelde en kroop ik op het eind vitaal en herboren de hut uit.

De zweethut is in al zijn eenvoud heel krachtig in zijn werking. De watergieter in de hut en de vuurman of -vrouw buiten de hut zorgen vooral voor bedding en veiligheid, bieden in een viertal rondes een eenvoudig kader, die de deelnemers uitnodigen om te voelen, te ervaren, bij zichzelf te komen, de mind meer los te laten. In die donkere hitte, waarbij het zweet over je lijf gutst, komen dan in het luisteren naar jezelf op enig moment de antwoorden op. Lees verder

De ander als spiegel van jezelf

Als je een ander ontmoet en je merkt, dat je diegene leuk, interessant, boeiend of bijzonder vindt en er ontstaat een vriendschap of liefdesrelatie, dan zie je iets in de ander wat je bij jezelf mist. Iets waar je naar verlangt. Iets waarvan je diep van binnen graag wilt dat het, op jouw manier, ook bij jou aanwezig is of zich gaat ontwikkelen. In de ontmoeting met de ander kijk je jezelf in de spiegel
Dit realiseer je jezelf vaak niet en dan kan het zo zijn, dat je die ander nodig hebt om dat verlangen op te vullen en je die ander nodig om je eigen gemis op te lossen. Daarmee word je afhankelijk voor deze aspecten in jouw leven van die ander. Lees verder

De vitaliserende kracht van bergen

Deze zomer heb ik weer eens ervaren hoe fijn en vitaliserend het is om in de bergen te wandelen. Een paar keer ging ik vijf, zes uur op pad, alleen, en het deed me heel erg goed. De fysieke inspanning bij het klimmen maakte, dat ik mijn lijf helemaal voelde. Bij lopen is volgens mij je hele lijf betrokken. Ik voelde mijn eigen vitaliteit.

De weg omhoog, waarbij het uitzicht steeds ruimer wordt, doet ook iets. Steeds doemen nieuwe vergezichten op, verrassend, steeds anders, ook door nevel die zich verplaatst of wolken die zich vormen.

En er is natuurlijk het zijn in de natuur, alleen maar natuur: bomen, bloemen, een beekje, watervallen, vogels, schapen, rotsen, sneeuw. Lees verder

Quest wandeling: de natuur als spiegel

Een bijzondere en verrassende manier om je persoonlijke vragen te onderzoeken is het maken van een Quest wandeling in de natuur. Het is een rituele wandeling waarin je jouw vraag mee neemt als intentie. Je laat je vervolgens leiden waar jouw voeten je brengen. Je volgt de impulsen die bij je opkomen en je ziet, hoort en voelt wat je in de natuur tegen komt. De natuur geeft jou antwoord. Na afloop vertel je jouw ervaringen. Ik luister met een open hart en spiegel je wat ik hoor in jouw verhaal.

Ik geef een voorbeeld van mij zelf om het concreet te maken: ‘Ik loop in een deel van het bos waar beuken staan met op de grond bladeren. Lees verder

« Oudere berichten